Welkom op de speciaal toegankelijke website van HANDICAPNIEUWSnet. HANDICAPNIEUWSnet is uitgsproken actueel: dinsdag
Keuzeknoppen om terug te gaan naar: Startpagina
::

dinsdag

Keuze: Readspeaker uit.

Lees voor

U luistert naar HandicapNieuws UPDATE van dinsdag 19 juni 2018.

VANDAAG IN ONS NIEUWS:
Minister Bruins pakt stijging medicijnkosten aan.
Eenzame ouderen krijgen bezoek van studenten.
Veiligheid patiënten en medewerkers forensische klinieken in gevaar.
Marc de Hond wil 'X-Factor voor gehandicapten'.
Nederlander weet niet wat te doen bij insectenbeet of berenklauw.
Vragenlijst kwaliteitsgegevens Verpleeghuiszorg aangepast voor pgb zorgaanbieders.
Gerard won rechtszaak tegen farmaciereus.
Wandel de Nijmeegse Vierdaagse voor de Hersenstichting.
Toch geen kankerwaarschuwing op koffie.
Ouders weer minder streng omtrent alcohol.
Het nieuwe budgethoudersportaal (pgb 2.0) – we zijn van start!
Waarom het goed is om open te zijn over je psychische problemen.
Kabinet: Meer hulp om oudere thuis te laten wonen.
Minister Bruins raakt patiënt in portemonnee met maximering geneesmiddelen.
Nieuwe versie NEN 7513 over logging op patiëntdossiers gepubliceerd.
SZW onderzoekt grenzen bijstandcontrole.
Zieke jongen krijgt toch cannabisolie.
Boek om herinnering ALS-patiënt Chris levend te houden.
Veel meer opleidingsplaatsen nodig om wachtlijsten aan te pakken!
14.000 collectanten de straat op voor 2 miljoen buikpatiënten.
Koffieochtend helpt niet tegen eenzaamheid.
Info op voedseletiket klopt vaak niet.
Mag je probleemloos medicijnen meenemen in het vliegtuig?
HN-INFOpunt: Wat moet ik doen voor ik ga vliegen met mijn rolstoel?
Onze Lachafsluiting.

Voor meer informatie over de handicap nationaal? ga naar hun site: www.handicapnationaal.nl, mail naar info@handicapnationaal.nl, of bel op kantoortijden naar 06-12390746. en dan nu onze artikelen van vandaag.







ARTIKEL: MINISTER BRUINS PAKT STIJGING MEDICIJNKOSTEN AAN.
bron: Redactioneel/Zorg.nu/ANP. door: Ton van Vugt.

De uitgaven aan geneesmiddelen moeten beter worden beheerst. Minister Bruno Bruins voor Medische Zorg wil daarom lagere maximumprijzen, scherper inkopen en beter kijken welke geneesmiddelen tegen welke prijs vergoed worden. Hij hoopt door onder meer deze maatregelen over vier jaar 467 miljoen euro per jaar te besparen.

We zijn jaarlijks zes miljard kwijt en de uitgaven blijven stijgen, maar zo gaan ze minder hard omhoog, is de gedachte. Zo wordt er gekeken naar middelen waarmee geconcurreerd wordt en waarvoor de vergoedingslimiet dus misschien omlaag kan. Tevens worden de mogelijkheden voor bereidingen van geneesmiddelen door de apotheek zelf bezien. Deze en enkele andere maatregelen kunnen al zo'n 140 miljoen schelen.

Besparing door lagere maximumprijs.

Ook hoopt de minister een besparing van 160 miljoen te bereiken door een lagere maximumprijs, al is dat een ingewikkelde zaak. 'Voorkomen moet worden dat fabrikanten, vanwege een lagere maximumprijs, besluiten hun middel niet meer in Nederland op de markt te brengen.' De maatregel heeft vooral effect op de prijs van geneesmiddelen waar nog een patent op rust. Andere zijn doorgaans al goedkoper.

Op scherpere inkoop wordt 'vol ingezet'. De krachten zullen daarbij worden gebundeld. Zo moet jaarlijks 155 miljoen bespaard worden.

Ook wordt er werk gemaakt van het in het regeerakkoord al aangekondigde maximum van 250 euro voor eigen betalingen van geneesmiddelen. Hiermee moet worden voorkomen dat mensen veel moeten bijbetalen voor geneesmiddelen die in prijs hoger uitvallen dan de vergoedingslimiet.







ARTIKEL: EENZAME OUDEREN KRIJGEN BEZOEK VAN STUDENTEN.
bron: Redactioneel/RTLnieuws/ANP MediaWatch. door: Carlijn de Groot.

Het aantal eenzame ouderen neemt toe. Er worden steeds meer initiatieven bedacht om die ouderen onder de mensen te krijgen. Via een van die initatieven krijgt de 85-jarige Margreet nu wekelijks bezoek van student Anouk. "Ik vind het heel fijn, zo'n jong persoon om mee te praten."

Uit onderzoek blijkt dat de gemiddelde oudere (55-plus) van nu minder eenzaam is dan leeftijdsgenoten twintig jaar geleden. Door de vergrijzing neemt het totaal aantal eenzame ouderen in ons land wel toe. Bedrijven als SeniorenStudent spelen daar op in. Studenten kunnen bij hen bijverdienen door op bezoek te gaan bij een oudere.

Het bedrijf koppelt ouderen aan een student. Een student kost 14,50 per uur, maar dat bleek niet voor alle ouderen te betalen, vertelt Estelle Overdevest van SeniorenStudent. "Om te zorgen dat we ook de ouderen die het niet breed hebben hulp kunnen bieden, hebben we de Stichting Seniorenstudent opgericht. Daarmee helpen we ook ouderen, maar dan tegen een maandelijkse vergoeding van 5 euro per maand."

Babbelen met koffie.

Margreet is een van de ouderen die via het bedrijf wekelijkse bezoek krijgt van de 20-jarige student Anouk. "Dat is heel gezellig", vertelt ze. In 2003 overleed haar man en sindsdien woont ze alleen. "Anouk en ik doen kaartspelletjes, babbelen met een kopje koffie en soms kookt ze ook voor me", vertelt Margreet.

"Ik woon in een seniorenflat. Heel mooi hoor, maar de mensen zijn soms een beetje saai", zegt ze. "Ik vind het heel leuk om nu eens andere dingen te doen en een jong iemand om me heen te hebben."

Ouderen leven op.

Estelle merkt dat ouderen behoefte hebben aan contact met jonge mensen. "Daar leven ze echt van op." Zowel de studenten als de ouderen moeten bij aanmelding vertellen wat hun interesses zijn, zodat er een goede match kan worden gevonden. "We sturen dus niet zomaar de eerste de beste student op iemand af. Het is wel de bedoeling dat ze echt een band opbouwen."

En dat gebeurt volop, zegt ze. "Laatst ging een studente trouwen en is de senior die aan haar gekoppeld is, naar haar bruiloft geweest."

Kaartspelletjes.

Margreet werd op het project gewezen door iemand van de thuiszorg. "Een medewerker bracht een keer een boekje mee van het project", vertelt ze. "Toen ben ik gaan mailen en een tijd later kwam Anouk kennismaken." Sinds een jaar brengt de 20-jarige student Anouk haar wekelijks een bezoekje.

Met Anouk vliegt de avond altijd voorbij, vertelt ze. Samen spelen ze spelletjes, zoals yahtzee en het kaartspel canasta. "Ik begreep daar eerst niks van. Het was zo ingewikkeld. Maar de laatste paar keren was ik haar steeds de baas!", vertelt Margreet lachend.

Match.

"We merken dat steeds meer senioren ons vinden", vertelt Estelle. "Soms duurt het wel even voordat we een student gevonden hebben, omdat we kijken naar interesses. Zo hebben we eens een senior die van politiek en debatteren hield, gekoppeld aan een student met dezelfde interesse. Die hebben toen zelfs samen een debat georganiseerd."

"Het mooiste is dat senioren vaak al lang iets willen doen, maar het niet doen omdat ze alleen zijn", zegt Estelle. "Dan is de drempel te hoog. Zo is er een oudere die al heel lang naar het Concertgebouw wilde, maar in haar eentje niet ging. Met de student gaat ze nu wel weer!"

Margreet is ook blij met 'haar' student. "Binnenkort loopt het project af", zegt ze. "Ze kijken nu of er dan alsnog iemand bij me op bezoek kan komen. Dat lijkt me zo fijn."







ARTIKEL: VEILIGHEID PATIËNTEN EN MEDEWERKERS FORENSISCHE KLINIEKEN IN GEVAAR.
bron: Redactioneel/NOS/ANP MediaWatch. door: Marlies van der Vloot.

De zorg aan veroordeelden in tbs-klinieken en psychiatrische instellingen staat zwaar onder druk. Als gevolg daarvan zijn er grote risico's voor de veiligheid van patiënten en medewerkers, staat in een rapport dat deze week naar de Tweede Kamer gaat.

Het onderzoek is gedaan op verzoek van de Tweede Kamer en uitgevoerd in opdracht van GGZ Nederland, Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland, het ministerie van Justitie en Veiligheid en het gevangeniswezen. In het onderzoek is de beleving van personeel in kaart gebracht en gekeken naar relevante data en rapportages, bijvoorbeeld over het aantal patiënten.

Grens voorbij.

De conclusies van het rapport zijn hard: "Wij concluderen dat de kwaliteit van zorg en de veiligheid van patiënten en medewerkers in de forensische zorg onder druk staan. De sector kent een grens in de maximale belastbaarheid die medewerkers en patiëntenzorg aankunnen. Deze grens is overschreden."

Het gevolg is dat de veiligheid van patiënten en medewerkers in het geding komt, stellen de onderzoekers. Ook zijn behandelingen daardoor minder effectief. De werkdruk is hoog en klinieken hebben grote moeite goed personeel vast te houden.

Ook is er bezuinigd en zijn er veel veranderingen doorgevoerd, terwijl de patiënten steeds zwaardere problemen hebben.

Tijd tikt.

"Het is tijd dat er niet meer gesproken wordt over of er gehandeld wordt, maar hoe", schrijven de onderzoekers. Ze doen daartoe ook aanbevelingen, zoals investeren in opleiding en werving en betere ict-systemen.

De onderzoekers waarschuwen dat het stabiel blijven van het aantal gemelde incidenten geen compleet beeld geeft van de problemen. Zij zeggen dat "professionals in de sector een duidelijke ontwikkeling op uitkomstmaten zien die zorgen geeft; een stijgend aantal incidenten en een stijgend aantal heropnames."

Forensische zorg is een combinatie van beveiliging en verplichte zorg voor volwassenen die een strafbaar feit hebben gepleegd, psychische problemen hebben en/of verstandelijke beperkingen hebben.

GGZ Nederland is geschrokken van de uitkomsten en noemt het een "verontrustend beeld op de werkvloer en een verminderde kwaliteit van zorg". In een reactie op het onderzoek laten GGZ Nederland en de VGN de Tweede Kamer weten dat "doorgaan op deze voet een toename van het aantal incidenten met zich meebrengt". Ze willen minder regels en meer geld voor maatregelen.

Meer onderzoek.

De Inspectie Justitie en Veiligheid doet momenteel ook onderzoek naar de organisaties die zich bezighouden met forensische zorg. Dat onderzoek wordt later dit jaar verwacht. Naar aanleiding van de steekpartij in tbs-kliniek Kijvelanden concludeerde de inspectie wel dat dit incident kon gebeuren "door een samenloop van omstandigheden die risicoverhogend werkten", zoals personeelskrapte.







ARTIKEL: MARC DE HOND WIL 'X-FACTOR VOOR GEHANDICAPTEN'.
bron: Redactioneel/RTLboulevard/ANP. door: Ton van Vugt.

Tv-presentator, ondernemer en cabaretier Marc de Hond vindt dat de NPO met een podium moet komen waar mensen met een fysieke handicap hun talent om in de media op te treden kunnen tonen. Marc de Hond reageert hiermee op de oproep van NOS-nieuwslezer Matijn Nijhuis die vindt dat er meer gehandicapten op televisie te zien zouden moeten zijn. Nijhuis vindt dat de 1,7 miljoen Nederlanders die een fysieke handicap hebben zichzelf te weinig terugzien op televisie.

“Ik ben zeker klussen misgelopen doordat ik in een rolstoel zit”, stelt De Hond. “Het heeft mij ook dingen opgeleverd. Maar het is vaak wel gelieerd aan mijn handicap, zoals verslag doen van de Paralympische Spelen.” De presentator herkent de duizenden reacties die bij NPO binnenkwamen na het betoog van Nijhuis. “De Publieke Omroep zou met een podium moeten komen waar leuke, slimme, mediagenieke mensen met een handicap hun passie of talent kunnen tonen. Bij DWDD of Jinek kan ook best wel eens iemand in een rolstoel aanschuiven die over bijvoorbeeld Star Wars praat in plaats van zijn of haar handicap.”

Het zou zelfs een programmaformat kunnen zijn, denkt De Hond. “Een soort X-Factor, maar dan zonder het afkraken. De kern moet een positieve insteek zijn: het feit dat je beperkt bent betekent niet dat je niet op televisie je passie kan delen of je kwaliteiten kan tonen.” De Hond gaat proberen draagvlak voor het plan te krijgen bij NPO. KRO-NCRV heeft trouwens al een kweekvijver die mensen met een beperking de kans geeft kennis te maken met de mediawereld, het No Limits Network.

Wie is de Mol.

De programmamaker wil zelf ook vooral niet klagen. “Maar je merkt dat ook bij allerlei spelletjes dat de makers zich laten weerhouden door zo’n rolstoel”, suggereert hij. “Alle succesvolle mensen uit de 3FM-nachtopleiding waar ik ooit in zat, hebben wel eens meegedaan aan Wie is de Mol of Expeditie Robinson: Coen Swijnenberg, Paul Rabbering. Wat is de reden dat er nog nooit iemand met een rolstoel is gevraagd?”

De Hond roept mensen met een beperking die zich zouden willen aanmelden voor het initiatief op zich te melden via zijn website.







ARTIKEL: NEDERLANDER WEET NIET WAT TE DOEN BIJ INSECTENBEET OF BERENKLAUW.
bron: Redactioneel/RTLnieuws/ANP MediaWatch. door: Carlijn de Groot.

De meeste Nederlanders hebben geen idee wat ze moeten doen als ze in aanraking komen met de eikenprocessierups, de berenklauw of teken. Dat blijkt uit onderzoek van het Rode Kruis.

In de zomer krijgen veel mensen te maken met 'zomerse kwaaltjes', zoals het Rode Kruis ze noemt. Het gaat dan om insectenbeten, tekenbeten of het aanraken van de eikenprocessierups of berenklauw.

Het Rode Kruis vroeg mensen wat ze doen als ze per ongeluk een eikenprocessierups aanraken. Als dat je overkomt, krijg je enorme jeuk en huidirritatie. 88 procent van de ondervraagden had geen idee. Het juiste antwoord is 'de brandharen verwijderen met plakband of kleefpleister, en de huid spoelen met veel (lauw) water'.

Teken verwijderen.

Bij aanraking van berenklauw wist maar 8 procent het juiste antwoord (de huid wassen met lauw water en zeep en de plek uit de zon houden) en nog minder mensen wisten dat je bij een insectenbeet de angel moet wegschrapen met een vingernagel of mes en de plek moet koelen.

Bij een tekenbeet wisten iets meer mensen wat ze moeten doen. Eén op de vijf weet dat het belangrijk is om de teek snel te verwijderen. Dat verkleint het risico op de ziekte van Lyme flink. Wel gingen veel mensen de fout in bij de manier van verwijderen. De juiste manier is 'met een rechte beweging', toch zei 66 procent dat het 'met een draaiende beweging' zou moeten.







ARTIKEL: VRAGENLIJST KWALITEITSGEGEVENS VERPLEEGHUISZORG AANGEPAST VOOR PGB ZORGAANBIEDERS.
bron: Redactioneel/Per Saldo/Pgb.nl. door: Marlies van der Vloot.

Zorginstituut Nederland verstuurde in mei een brief aan zorgaanbieders van verpleeghuiszorg. De brief had als thema het aanleveren van kwaliteitsgegevens verpleeghuiszorg. Het bleek dat ook pgb zorgaanbieders en wooninitiatieven in de gehandicaptenzorg zijn aangeschreven én dat de vragen niet voldoende zijn afgestemd op kleinschalige pgb zorg. Zowel Per Saldo als het Zorginstituut ontvingen vragen van bezorgde aanbieders.

Per Saldo heeft hierover contact opgenomen met Zorginstituut Nederland. Zoals nu blijkt behoren Pgb zorgaanbieders en wooninitiatieven in de gehandicaptenzorg niet tot de doelgroep. Zij hebben dus per abuis deze brief ontvangen.

Per Saldo heeft vervolgens erop aangedrongen dat pgb zorgaanbieders en wooninitiatieven de mogelijkheid krijgen om hún invulling en borging van kwaliteit van zorg te kunnen aangeven in de vragenlijst. De vragen in de vragenlijst zijn immers afgestemd op grote zorginstellingen die zorg in natura leveren. Dat verzoek is gehonoreerd. Bij iedere vraag en zodoende ieder antwoord kunnen pgb zorgaanbieders en wooninitiatieven verduidelijken hoe bij hen de kwaliteit van zorg is georganiseerd. Over di mogelijkheid is een toelichting opgenomen in de vragenlijst zelf.

Bovendien heeft Zorginstituut Nederland op 8 juni een brief verstuurd aan alle zorgaanbieders met de mededeling dat de inzendtermijn van de vragenlijst is verlengd tot en met 30 juli.







ARTIKEL: GERARD WON RECHTSZAAK TEGEN FARMACIEREUS.
bron: Redactioneel/RTLnieuws/ANP MediaWatch. door: Ton van Vugt.

Gerard Eggebeen (32) slikte als kind jarenlang het antidepressivum seroxat. Niemand wist dat dit middel bij kinderen ernstige bijwerkingen kan hebben, behalve de farmaceut. Gerard kwam nooit meer van zijn depressie af en spande een rechtszaak aan, die hij won. "Mijn eigen gezondheid krijg ik niet meer terug, maar dit kan wel veel betekenen voor anderen."

Gerard Eggebeen was veertien toen hij seroxat begon te gebruiken. Hij kreeg er angstgevoelens en zelfmoordneigingen van. Farmaceut GlaxoSmithKline wist van de bijwerkingen, maar waarschuwde artsen en patiënten niet. Daarmee zitten ze fout, zegt de rechter.

Wat is Seroxat?

Seroxat wordt voorgeschreven aan mensen die last hebben van depressie.

Ongeveer 400.000 tot 600.000 mensen in Nederland gebruiken seroxat. Het is niet bekend hoeveel van hen jonger dan 18 zijn.

Het middel is niet effectief voor kinderen onder de achttien.

Bij jongeren en kinderen onder de achttien kunnen bovendien angstgevoelens, zelfbeschadiging of zelfmoordgedrag optreden als bijwerkingen van het middel.

Seroxat is de merknaam van het medicijn. De werkzame stof in seroxat is paraxotine.

Seroxat wordt in Nederland op de markt gebracht door farmaciebedrijf GlaxoSmithKline B.V. (GSK).

Angstig en depressief.

Gerard kwam er pas later achter wat voor effect seroxat op hem had gehad. "Achteraf ga je nadenken en kijk je terug op je leven. Ineens viel het kwartje: Het zit niet in mijn aard om agressief of angstig te zijn."

De uitspraak van de rechter zorgde slechts voor een kort geluksmomentje. "Stel je de wereld kleurloos voor. Alles is grijs en mat en niets heeft zin. Dat is hoe ik me elke dag voel." Gerard heeft weinig hoop dat hij ooit nog van zijn depressie af zal komen. Zijn strijd tegen de farmaciereus houdt hem op de been.

Missie.

Sinds Gerard weet wat voor schade seroxat bij hem heeft aangericht, ziet hij het als zijn missie om gerechtigheid voor zichzelf en anderen te krijgen. "Ik zal niet rusten voordat deze troep voor iedereen onder de achttien van de markt is en mensen die er schade van hebben gehad een gevoel van rechtvaardigheid ervaren", zegt hij. "Het idee dat er ergens in een wolkenkrabber bij GSK iemand zit, die nu weet wat ze met mensen gedaan hebben. Daar gaat het om."

Om ook anderen te helpen, heeft Gerard de Stichting SeroxatClaim opgericht. Daar kunnen mensen die het middel hebben gebruikt zich melden, zodat ook zij een schadeclaim kunnen indienen.

Uitspraak.

Op 30 mei 2018 deed de rechtbank Midden-Nederland uitspraak in de zaak van Gerben. De rechter oordeelde dat GSK wist dat het middel seroxat voor kinderen of jongeren niet of nauwelijks effectief is, maar wel ernstige bijwerkingen kan hebben. Ze hadden daarom artsen moeten waarschuwen, zodat deze de afweging konden maken of ze het middel wel of niet wilden voorschrijven. Dat heeft het farmaciebedrijf niet gedaan en gebruikers werden daardoor zonder waarschuwing blootgesteld aan de risico's van het middel.

Gerards advocaat prijst Gerard om zijn vastbehoudendheid. "Dat is waarom hij deze zaak heeft gewonnen. Eindelijk wordt erkend dat hij had moeten worden gewaarschuwd." Gerard gaat binnenkort ook een schadevergoeding eisen van GSK. Deze zal waarschijnlijk boven een miljoen liggen.

Reactie GlaxoSmithKline op de uitspraak:

GSK is het niet eens met de beslissing van de rechtbank in Utrecht en zal zich zorgvuldig beraden over volgende stappen. Om die reden reageren wij nu niet inhoudelijk op het vonnis. In het algemeen kunnen we wel het volgende zeggen:

Depressie is een zware en belastende aandoening die van grote invloed kan zijn op patiënten als ze niet op de juiste manier wordt behandeld. Antidepressiva, waaronder paroxetine, blijven een belangrijke optie voor de behandeling van depressie. Paroxetine is echter niet geïndiceerd voor gebruik bij kinderen of adolescenten en heeft nooit een licentie gehad voor gebruik bij personen jonger dan 18 jaar. Al meer dan tien jaar wordt er in bijsluiters gewaarschuwd voor de toename van het risico op suïcidale gedachten en gedrag dat geassocieerd wordt met de behandeling van kinderen en adolescenten met antidepressiva, waaronder paroxetine. We blijven de veiligheid van paroxetine controleren en zoals bij elk medicijn is het belangrijk dat patiënten niet zelf het gebruik van hun medicatie veranderen of staken zonder eerst te overleggen met hun behandelend arts.







ARTIKEL: WANDEL DE NIJMEEGSE VIERDAAGSE VOOR DE HERSENSTICHTING.
bron: Persbericht/Hersenstichting. door: Carlijn de Groot.

Loop je mee aan de Nijmeegse Vierdaagse en wil je hiermee een goed doel sponsoren? Of wil je juist de Hersenstichting sponsoren en vind je dat leuk om te doen via een wandelaar? Kom zelf in actie of steun onze enthousiaste wandelaars die geld inzamelen voor de Hersenstichting.

Wat doen wij met de opbrengst van jouw actie?

Onze wandelaars bij de Vierdaagse zijn er van overtuigd dat een sponsoractie meer is dan geld inzamelen alleen. Met een sponsoractie brengen zij het werk van de Hersenstichting actief onder de aandacht van familie en vrienden. Een sponsoractie in combinatie met het wandelen tijdens de Vierdaagse geeft ons thema 'Bewegen is goed voor de hersenen' een extra dimensie. Hoe meer we van de hersenen begrijpen, hoe beter we ze gezond kunnen houden. De Hersenstichting is ervan overtuigd dat we in de toekomst hersenziekten kunnen genezen en voorkomen. Om dit te kunnen bereiken hebben we jouw hulp nodig. Start daarom een sponsoractie op de site van de Vierdaagse.

Hoe helpen we jou?

De Hersenstichting heeft langs de route rustpunten en alle deelnemers krijgen een sponsorshirt. Op maandagmiddag organiseren we een ontmoeting met alle deelnemers die voor de Hersenstichting in actie komen.







ARTIKEL: TOCH GEEN KANKERWAARSCHUWING OP KOFFIE.
bron: Redactioneel/EditieNL/RTLnieuws. door: Marlies van der Vloot.

De gezondheidsautoriteiten in Californië staan op het punt een uniek besluit te nemen. Ze willen het vonnis van de rechter van tafel vegen waarin wordt bepaald dat er geen koffie meer mag worden verkocht zonder kankerwaarschuwing.

Onzin, zeggen de ambtenaren van het agentschap dat het gevaar voor de volksgezondheid moet afwegen. Ze willen de consument voor eens en voor altijd duidelijk maken dat die zonder angst koffie kan drinken.

Chemische verbinding.

Eind maart oordeelde de rechter in Los Angeles dat Starbucks en andere koffieverkopers een waarschuwing op bekers en verpakkingen moeten zetten vanwege de aanwezigheid van acrylamide in koffie, een chemische verbinding die door het branden ontstaat.

In Nederland liet het Voedingscentrum na de uitspraak direct weten dat de voordelen van het koffiedrinken ruimschoots opwegen tegen de nadelen. "Dierstudies laten zien dat acrylamide kankerverwekkend kan zijn, maar of die conclusie meteen doorgetrokken kan worden naar mensen weet niemand. Wij zeggen in ieder geval dat een paar koppen koffie per dag prima kan. Wat wij mee laten wegen, is dat de Gezondheidsraad twee jaar geleden vond dat het drinken van koffie positieve effecten kan hebben."

Onvoldoende bewijs.

Dat het met de gevaren van koffie inderdaad reuze meevalt, baseren de gezondheidsautoriteiten in Californië op een deze week verschenen rapport van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO). Die veegde duizend onderzoeken naar de gezondheidseffecten van koffie bij elkaar en stelt vast dat er onvoldoende bewijs is om te kunnen zeggen dat koffie kanker veroorzaakt.

Wel herhaalde de WHO de boodschap dat het ongezond kan zijn om heel hete vloeistoffen te drinken. Drink je je koffie of thee liefst heel heet, dan is er een verhoogd risico op het onstaan van slokdarmkanker.







ARTIKEL: OUDERS WEER MINDER STRENG OMTRENT ALCOHOL.
bron: Redactioneel/Zorg.nu/ANP. door: Ton van Vugt.

Ouders zijn de afgelopen jaren veel strenger voor hun kinderen geworden als het gaat om alcohol, maar die trend zet nu niet langer door. Dat meldt kinderarts Nico van der Lely, oprichter van de alcoholpoli van het Reinier de Graaf-ziekenhuis in Delft.

'We zien dat de verhoging van de leeftijd waarop alcohol verkocht mag worden naar achttien jaar en de NIX18 campagne ouders enorm bewust hebben gemaakt van de gevaren van alcoholgebruik. Gaf in 2011 25 procent van de ouders geen toestemming om te drinken, in 2017 deed 51 procent van de ouders dit. In 2016 was dit echter nog 56 procent, dus van een verdere toename is helaas geen sprake.'

Alcoholvergiftiging.

Het aantal geregistreerde minderjarigen die in verband met alcohol in het ziekenhuis belandden, is in 2017 iets toegenomen ten opzichte van 2016: van 791 naar 860. In 2015 waren het er overigens 931. In 2016 hadden 574 jongeren een echte alcoholvergiftiging en in 2017 waren het er 671.

'Gezien de trend bij de ouders om minder streng te worden, moeten we ons nu meer gaan richten op bewustwording bij de jongeren zelf om ervoor te zorgen dat zij niet voor hun achttiende gaan drinken', aldus Van der Lely.







ARTIKEL: HET NIEUWE BUDGETHOUDERSPORTAAL (PGB 2.0) – WE ZIJN VAN START!
bron: Redactioneel/Per Saldo/Pgb.nl. door: Carlijn de Groot.

Er is meer dan drie jaar hard aan gewerkt en vanaf vandaag is het zover. Een beperkte groep budgethouders is live gegaan met het nieuwe budgethoudersportaal. De gemeente Westland en DSW zorgkantoor zijn de eerste partijen die sinds vandaag over zijn. Hiermee is een mooie eerste mijlpaal bereikt en wanneer alles goed verloopt, andere zorgkantoren en gemeenten snel zullen volgen!

Over het beheer en uitvoering van het trekkingsrecht is al een langere tijd veel gezegd en geschreven. Het werd al snel door de budgethouder als een complex en traag systeem ervaren dat al snel leidde tot enorme administratieve rompslomp. De budgethouder stond niet langer meer centraal. Toen eenmaal besloten was onderzoek te doen naar een alternatief voor het systeem van de SVB, was het een klare zaak: nu zijn wij budgethouders aan de beurt. Met een intensieve lobby in Den Haag wonnen vertrouwen door samen te werken met zorgverzekeraar/zorgkantoor DSW die haar ICT-experts ter beschikking stelde. De bouw van het nieuwe portaal kon van start.

In samenwerking met ICT-experts van DSW, ons programma van eisen en budgethouders hebben we pgb-zaken makkelijker en eenvoudig kunnen maken en uitgebreid getest. Wij zien het nieuwe portaal als een hele vooruitgang voor de eigen regie dat ook aansluit bij het VN-verdrag voor mensen met een beperking.

Het betreft nu nog een pilot met een beperkte groep mensen. We volgen alle ontwikkelingen op de voet. Voor vragen kunt u contact opnemen met de helpdesk van DSW of Westland.

• Westland: bellen op telefoonnummer 14 0174, bereikbaar op werkdagen tussen 8:30 uur en 17:00 uur. Of stel uw vraag via info@gemeentewestland.nl.

• DSW zorgkantoor: bellen op telefoonnummer (010) 242 27 46, bereikbaar op werkdagen tussen 8:30 uur en 17:00 uur. Of stel uw vraag via pgb@dsw.nl.

Meer informatie over het portaal op www.entreepgb.nl en zie ook dit bericht waarin wij u nader informeren over het nieuwe portaal.







ARTIKEL: WAAROM HET GOED IS OM OPEN TE ZIJN OVER JE PSYCHISCHE PROBLEMEN.
bron: Redactioneel/Glamour.nl/ANP MediaWatch. door: Marlies van der Vloot.

Extreme stress voor gewone dingen. Bang zijn in sociale situaties. Paniekaanvallen of zelfs depressie. Vrijwel iedere Nederlander krijgt wel eens te maken met psychische problemen. Maar erover praten, ho maar. Waarom is het goed om wél open te zijn?

Vroeger – tijdens urenlange autoritten naar de camping in Zuid-Frankrijk – speelde mijn moeder altijd een cd van Elly & Rikkert, een zingend echtpaar dat vooral op de Biblebelt tot onmiddellijke herkenning zal leiden. Het refrein van een van hun grootste hits ging als volgt: ‘We hebben allemaal wat, we zijn allemaal raar, en toch zijn we broertjes en zusjes’ (in de Heer, snap je).

Allemaal een beetje raar.

De tekst van dat kinderliedje blijkt twintig jaar later nog altijd relevant. We hebben inderdaad allemaal wat en we zijn inderdaad allemaal een beetje raar. Maar daarover praten? Dat doen we liever niet. Aan de tekst van dat liedje moest ik laatst denken toen dj Stephan Bouwman (27) tijdens zijn dagelijkse radioshow op Q-music deelde dat het mentaal niet goed met hem ging. Hij is niet de enige (semi)bekende Nederlander die daar open over is. Eind vorig jaar vertelde actrice Maryam Hassouni in Volkskrant Magazine openhartig over de depressie die haar al een leven lang achtervolgt. In hetzelfde magazine was Henry van Loon (Volkert uit ‘De Luizenmoeder’) open over zijn overspannenheid en therapiesessies te wijten aan een ‘woekerend jeugdtrauma’. Bibi Breijman zette onlangs een vlog op YouTube waarin ze huilend aangaf het ‘even niet meer te zien zitten’. En ook Tim Hofman, Georgina Verbaan en Anna Drijver zijn open geweest over periodes dat ze op zijn zachtst gezegd niet lekker in hun vel zaten.

Burn-outs, eetstoornissen, paniekaanvallen – noem maar op en ik kan er wel een vriend of vriendin bij bedenken.

Wie niet?

Mentale issues zijn natuurlijk niet voorbehouden aan bekend Nederland. Jij en ik hebben daar net zo goed mee te maken. Sterker nog: een gemiddelde verjaardag in mijn familie- en vriendenkring zou zomaar kunnen doorgaan voor de wachtruimte van de psycholoog. Ik heb een vriendin die altijd alleen maar aan de zijkant van stoelenrijen wil zitten omdat ze doodsbang is dat ze ineens moet overgeven en er dan niet uit kan. Een andere vriendin denkt standaard dat mensen haar dik/raar/lelijk/belachelijk vinden als ze naar haar kijken (terwijl ze dat gewoon doen omdat ze heel erg knap en grappig is). Burn-outs, eetstoornissen, paniekaanvallen – noem maar op en ik kan er wel een vriend of vriendin bij bedenken. Zelf bezoek ik ook regelmatig een psycholoog om wat orde op zaken te stellen in mijn chaotische hoofd. (Verder zijn die verjaardagen heel gezellig, hoor).

In schock.

Nu zou het natuurlijk kunnen dat mijn vrienden en ik een stelletje kneuzen bij elkaar zijn, maar dat denk ik niet. Er zijn wachtrijen voor psychologenpraktijken en volgens het Trimbos-instituut krijgt 42,7 procent van alle Nederlanders ooit een stemmings-, angst- of gedragsstoornis (overigens vaak van korte duur). Ik ben geen rekenwonder, maar zelfs ik kan bedenken dat ‘bijna de helft’ heel veel is. Toch zijn we nog steeds in shock als een succesvolle radio-dj deelt dat hij zich depressief voelt en wordt er en public zelden gepraat over psychische problemen.

Neppe goednieuwsshow.

“Breekt iemand z’n been, dan schrijven we massaal steunbetuigingen op het gips. Maar als iemand vertelt dat-ie depressief is, kijken we heel hard de andere kant op,” zegt de Canadese cabaretier Kevin Breel in zijn TED-talk. Deels zit dat ’m erin dat we tegenwoordig überhaupt niet zo happig zijn op het delen van negatieve gevoelens. In gesprekken vertellen we vooral graag hoe goed het met ons gaat, en social media zijn natuurlijk sowieso één grote goednieuwsshow.

Nog steeds bestaat het idee: gaat het niet goed? Dan moet je harder je best doen.

Positieve dingen doornemen.

Op die manier kan de kloof tussen hoe we ons vóórdoen en hoe we ons vóelen behoorlijk diep worden. Daar komt nog bij dat in onze prestatiemaatschappij nog steeds het idee bestaat dat geluk iets is wat je kunt verdienen. Gaat het even niet goed? Dan moet je gewoon wat harder je best doen. Of pas anders wat techniekjes uit de positieve psychologie toe. Nu is daar op zich natuurlijk niets mis mee, maar als er écht iets niet goed gaat in je hoofd, kunnen zulke goedbedoelde tips en tricks averechts werken, zegt hoogleraar klinische psychologie Filip Raes. “Denk aan tips als ‘neem elke avond voor het slapen gaan drie positieve dingen van die dag in gedachten’. Als je er echt doorheen zit, lukt dat je simpelweg niet. Onderzoek wijst uit dat hoe meer de nadruk wordt gelegd op positiviteit en gelukkig zijn, hoe meer je de echt kwetsbare groep, vaak de meer introverte, gevoelige mensen, in de marge drukt.”

Je bent niet alleen.

Bovendien hangt er nog veel onwetendheid en onbegrip rond mentale problemen. Het is immers lastig dat je aan de buitenkant niet ziet wat zich aan de binnenkant afspeelt. Dat iemand die rijk, knap, succesvol en maatschappelijk geslaagd is alsnog kan lijden aan psychische problemen, vindt men vaak lastig te begrijpen, zegt psychiater Bram Bakker. “Er wordt nog steeds gedacht dat het zwakte is. Dat mensen met psychische problemen gewoon niet hard genoeg hun best doen of zich aanstellen.” En dus houden mensen hun mond dicht. “Ik verzon bijvoorbeeld allerlei smoesjes waarom ik niet naar verjaardagen of feestjes kon,” vertelt Annemiek Lely (27), die al sinds haar vijftiende met depressie kampt. “Ook omdat ik mezelf ‘anders’ en gek voelde. Pas sinds twee jaar heb ik het zelfvertrouwen om volledig open te zijn. Ik weet nu: ik ben niet gek, ik ben een prima persoon met een nare ziekte.”

‘Pas na jaren wist ik: ik ben niet gek, ik ben een prima persoon met een nare ziekte’

Om het bewustzijn te vergroten, zet Annemiek zich in voor ‘Samen sterk zonder stigma’. Ze deelde haar verhaal in een reclamecampagne van de Hersenstichting én zat samen met vriend Thom bij ‘De wereld draait door’. “Natuurlijk twijfel je even of je dat moet doen. Thom staat voor de klas, wil je dan wel met je kop op televisie over zo’n onderwerp? Zelf werk ik als freelancer in de creatieve sector. Wat als bedrijven me niet meer wilden inhuren? Bovendien: ik ben méér dan een meisje met depressie. Toch ben ik blij dat ik het gedaan heb. Alleen al vanwege alle mailtjes van mensen die hun eigen verhaal deelden.

Openhartig.

Goh, dacht ik, had ik maar eerder geweten hoeveel mensen hiermee kampen.” Precies daarom schreef journalist Maggy van Eijk (28) het boek ‘Onthoud dit als je verdrietig bent’, waarin ze openhartig vertelt over de psychische aandoeningen waarmee ze kampt. Terwijl de Nederlandse als succesvolle expat voor bedrijven als Buzzfeed en BBC in Londen werkte, stuiterde ze jarenlang van paniekaanval naar zelfbeschadiging naar overmatig drinken. “Ik wil mensen laten weten dat ze niet alleen zijn. Dat hoe eng, moeilijk of extreem jouw situatie ook lijkt, er iemand is die hetzelfde meemaakt.”

Bang voor een label.

Als het om taboes gaat, denkt Maggy dat we op de goede weg zitten. “Mensen praten er makkelijker over, vooral over depressie, angststoornissen en stress. Maar als het gaat om andere psychische aandoeningen die niet zo bekend zijn, zoals borderline- persoonlijkheidsstoornis, schizofrenie of bipolaire stoornis, heerst er nog veel schaamte. Mensen zijn bang voor een label en vermijden hulp.”

Mondje dicht op kantoor.

Met name op hun werk houden mensen liever hun mond uit angst een baan of promotie mis te lopen. Raes: “Ik begeleidde jongeren met psychose-problematiek tijdens het solliciteren. De een vertelde potentiële werkgevers dat hij was opgenomen wegens een depressie, de ander maakte er maar een burn-out van omdat daar al meer begrip voor is. Totdat er meer kennis is over psychische problemen en er minder stigma’s omheen hangen, kan ik me voorstellen dat mensen op de werkvloer niet van de daken schreeuwen dat er iets in hun hoofd niet goed gaat. Ik kan alleen maar hopen dat ze wel íemand in hun directe omgeving in vertrouwen durven nemen,” zegt Raes. Een collega die je helpt als je erdoorheen zit, een vriendin die durft te vragen hoe het écht gaat of een familielid dat de vinger aan de pols houdt als diegene jou ziet afglijden. In een sterk sociaal netwerk schuilt de belangrijkste weerbaarheid tegen psychische problemen.

Jong geleerd.

Juist daarom is het zo belangrijk dat er meer over gepraat wordt. Meer bewustwording zorgt immers voor meer kennis. En meer kennis leidt tot minder schaamte, waardoor mensen sneller durven aangeven dat het psychisch niet goed gaat en de drempel tot hulp zoeken lager wordt. Daar gaat het uiteindelijk om, want met de juiste hulp kan zo veel psychisch leed voorkomen worden. Raes pleit er daarom voor dat jongeren op middelbare scholen al een soort basiskennis over psychische klachten wordt bijgebracht. “Zodat iedereen weet wat geestelijke gezondheidsproblemen zijn, wat de signalen zijn, hoe je iemand het best kunt helpen en wat je kunt zeggen. We geven kinderen wel gymles, maar leren ze niet wat stress, angst of depressie is, terwijl er een grote kans is dat ze daar ooit mee te maken krijgen.”

Zoals schrijver Arnon Grunberg schreef: ‘Geluk is een passant, al denken veel mensen dat geluk een huisvriend moet zijn.’ Daarmee bedoelt-ie eigenlijk: het is normáál om je af en toe ongelukkig/somber/angstig/whatever te voelen. Soms een week, soms een maand en als je pech hebt veel langer. Laten we daar dus vooral niet moeilijk over gaan doen en er gewoon over praten. Het is al kut genoeg zónder dat je een masker moet opzetten voor de buitenwereld.







ARTIKEL: KABINET: MEER HULP OM OUDERE THUIS TE LATEN WONEN.
bron: Redactioneel/BinnenlandsBestuur/ANP. door: Ton van Vugt.

Het kabinet wil met nieuwe technologie en slimmere zorg door bijvoorbeeld wijkteams voor elkaar krijgen dat ouderen langer thuis kunnen blijven wonen. Daarvoor trekt minister Hugo de Jonge van Volksgezondheid de komende jaren in totaal 340 miljoen euro uit.

Van dat geld is 35 miljoen euro bedoeld voor het verlichten van de taak van mantelzorgers, die nu bijvoorbeeld moeilijk er even tussenuit kunnen. Eenzelfde bedrag gaat naar onder andere de inzet van meer ouderenzorgspecialisten buiten het ziekenhuis, dicht bij de patiënt. Het kabinet stelt verder 270 miljoen euro aan subsidies beschikbaar voor nieuwe manieren om met ICT de zorg thuis te verbeteren, om informatie tussen zorgverleners en cliënten beter digitaal uit te wisselen en voor nieuwe 'hofjes', zorgwoningen en andere vernieuwende woonvormen voor ouderen.

Mantelzorgers.

Het leeuwendeel van de Nederlandse ouderen woont nog zelfstandig, vaak met assistentie van een of meerdere mantelzorgers. Bijna een kwart van de 75-plussers krijgt hulp of zorg van beroepskrachten. Er komen steeds meer ouderen die niet meer helemaal op eigen benen kunnen staan, maar wel graag thuis willen blijven wonen. En er komen juist minder mantelzorgers.

Wijkteams.

Om mogelijk te maken dat ouderen toch langer thuis kunnen blijven, wil De Jonge ook de zorg slimmer organiseren. Daarom worden bijvoorbeeld de huisarts, apotheker en wijkverpleegkundige bijeengebracht in wijkteams, die kwetsbare ouderen onder hun hoede nemen. Die hebben eerder door of het misgaat met een oudere en kunnen beter inschatten of die het best geholpen is met een gesprek, een medicijn, een hulpmiddel, een helpende hand of nog wat anders.

Visie ontbreekt bij gemeenten.

‘Geld alleen is niet genoeg’, zegt ANBO in een reactie. Volgens de ouderenbond ontbreekt het op gemeentelijk niveau aan visie, en is het woningaanbod te klein. ‘De minister zal een manier moeten vinden om gemeenten te dwingen om aan de slag te gaan met wonen, wijken en welzijn. Nu al is er een tekort aan 80.000 woningen die passen bij de behoeften van ouder wordende mensen.'







ARTIKEL: MINISTER BRUINS RAAKT PATIËNT IN PORTEMONNEE MET MAXIMERING GENEESMIDDELEN.
bron: Redactioneel/Zorgverzekeraars Nederland [ZN]. door: Carlijn de Groot.

Zorgverzekeraars Nederland (ZN) waarschuwt in een brief aan de Tweede Kamer voor de gevolgen van het plan van minister Bruins voor Medische Zorg om bijbetalingen voor geneesmiddelen te maximeren op 250 euro per verzekerde per jaar.

Het grootste risico is dat fabrikanten door het plan van de minister stoppen met de huidige compensatieregelingen en dat geneesmiddelenprijzen gaan stijgen. Veel patiënten kunnen hierdoor juist met extra kosten te maken krijgen, terwijl slechts 0,2 procent van de mensen profiteert van de maximeringsmaatregel. Het systeem dat nodig is om bijbetalingen te maximeren, is bureaucratisch en duur. Zo krijgen verzekerden naast hun eigen risico straks ook extra rekeningen op de deurmat voor geneesmiddelen. ZN steunt het kabinet om de stapeling van eigen betalingen in de zorg te verminderen, maar vindt het onbegrijpelijk dat de minister kiest voor een groot bureaucratisch systeem in plaats van maatwerkoplossingen voor de kleine groep patiënten met hoge bijbetalingen.

In Nederland is voor elke groep van vergelijkbare geneesmiddelen een vergoedingslimiet vastgesteld. De overheid bepaalt dus wat een zorgverzekeraar maximaal aan zijn verzekerden mag vergoeden voor geneesmiddelen bij de apotheek. Is de prijs van een geneesmiddel hoger dan de vergoedingslimiet, dan moet de patiënt het verschil zelf bijbetalen. Het idee is dat patiënten altijd kunnen kiezen voor een middel zonder bijbetaling. Maar de huidige vergoedingslimieten zijn verouderd. Het ministerie van VWS heeft de limieten sinds 1999 niet meer geactualiseerd. Sommige bijbetalingen zijn hierdoor onvermijdelijk. Op papier betaalt jaarlijks ruim een miljoen Nederlanders gemiddeld 19 euro bij voor geneesmiddelen. Een paar specifieke patiëntgroepen van in totaal ongeveer 40.000 patiënten hebben een hoge bijbetaling van gemiddeld 582 euro per jaar. Alleen zijn deze cijfers niet betrouwbaar omdat veel fabrikanten in de loop der jaren de gebruikers van hun geneesmiddelen een terugbetaalregeling zijn gaan aanbieden. Deze fabrikanten willen namelijk hun internationale prijzen niet verlagen, maar kiezen ervoor om hun Nederlandse klanten te compenseren voor de lage vergoeding. Hoeveel mensen worden gecompenseerd voor bijbetalingen, is niet bekend.

Gevolgen voor patiënten niet te voorspellen.

Als de minister de bijbetalingen gaat maximeren op 250 euro, dan is het risico reëel dat veel fabrikanten stoppen met hun terugbetaalregeling. Hierdoor gaan mensen, die nu alleen op papier een bijbetaling hebben, straks daadwerkelijk bijbetalen. Blijven fabrikanten toch compensaties uitkeren, dan is het denkbaar dat dit straks dubbel gebeurt: door de fabrikant én door de zorgverzekeraar, wat fraude in de hand werkt. De maximeringsmaatregel kan ook tot gevolg hebben dat fabrikanten hun prijzen verhogen. Want als een patiënt de eerste 250 euro aan bijbetalingen zelf heeft betaald, zal de zorgverzekeraar straks de meerkosten ongelimiteerd moeten vergoeden. Met de maximering van bijbetalingen voor geneesmiddelen brengt de minister het verouderde vergoedingssysteem aan het wankelen. En de gevolgen voor individuele patiënten zijn niet te voorspellen. Apothekers en zorgverzekeraars verwachten veel klachten van patiënten die niet begrijpen waarom zij naast het eigen risico opeens ook achteraf incasso’s ontvangen voor geneesmiddelen, zonder dat zij voordeel hebben van de maximeringsmaatregel van de minister.

Gerichte aanpak hoge bijbetalingen veel effectiever.

Hoge bijbetalingen komen voor bij een vrij beperkte groep geneesmiddelen, zoals methylfenidaat dat gebruikt wordt door ADHD-patiënten. Zorgverzekeraars hebben minister Bruins erop gewezen dat hij de hoge bijbetalingen voor deze patiënten op een simpele manier kan wegnemen door de vergoedingslimieten voor deze geneesmiddelen tegen het licht te houden. Als de minister er toch voor kiest om de vergoedingslimieten uit 1999 ongemoeid te laten en vast blijft houden aan de introductie van een landelijke maximeringssysteem, moeten zorgverzekeraars van alle patiënten alle bijbetalingen gaan registreren. Bijbetalingen worden dan niet meer gecompenseerd of verrekend aan de balie bij de apotheek, maar worden – tot een maximum van 250 euro – via incasso’s achteraf in rekening gebracht bij de patiënt. Hooguit 40.000 mensen zullen naar verwachting profiteren van de maatregel. Dat is 0,2% van alle verzekerden. De opzet van het maximeringssysteem kost miljoenen en zit meer mensen dwars dan dat ervan profiteren. Hoewel de bewindslieden van VWS recent een actieplan hebben gepresenteerd waarmee zij de strijd aanbinden met de regeldruk in de zorg, voegen zij met deze maatregel weer zinloze bureaucratie toe aan de zorg.

> Lees de brief op onze website.







ARTIKEL: NIEUWE VERSIE NEN 7513 OVER LOGGING OP PATIËNTDOSSIERS GEPUBLICEERD.
bron: Redactioneel/ActiZ. door: Marlies van der Vloot.

De privacy van cliënten is afhankelijk van het handhaven van de vertrouwelijkheid van persoonlijke gezondheidsinformatie. De nieuwe versie van NEN 7513 bevat voorschriften voor zorgverleners en hun systeemleveranciers over wat er precies moet worden gelogd in een patiëntdossier.

Dit geeft inzicht in wie toegang heeft gehad tot een patiëntdossier. Ook verplicht de nieuwe norm om de gelogde gegevens in een voor de patiënt begrijpelijke vorm beschikbaar te stellen.

De gereviseerde norm is de herziening van NEN 7513 uit 2010. De belangrijkste wijzigingen ten opzichte van de vorige editie zijn:

• Voor patiënten, cliënten en alle personen van wie persoonlijke gezondheidsinformatie wordt verwerkt, biedt NEN 7513 nu een duidelijk houvast over wat van een zorginstelling of andere beheerder van persoonlijke gezondheidsinformatie mag worden verwacht als het gaat om het verstrekken van informatie over wie toegang heeft gehad tot haar of zijn elektronisch patientdossier;

• Bij de herziening is met extra zorg gekeken naar de compatibiliteit met andere standaarden over auditlog-berichten en -berichtenverkeer;

• Er is rekening gehouden met recente ontwikkelingen in persoonlijke gezondheidsomgevingen, zoals het Medmij-programma. Privacyregelgeving is vooral gericht op de gegevens die zorginstellingen bijhouden over hun cliënten, maar afspraken over toegangsbeheersing kunnen net zo goed worden toegepast op gegevens die cliënten zelf over hun gezondheid verzamelen en bijhouden.

Doelgroep NEN 7513.

NEN 7513 is niet alleen bedoeld voor zorgverleners en andere beheerders van persoonlijke gezondheidsinformatie, maar ook voor hun systeemleveranciers en degene die hierbinnen verantwoordelijk zijn voor het toezicht op de beveiliging en privacy van patiëntdossiers. Verder is de norm ook bedoeld voor beveiligingsadviseurs, -consultants, -auditoren, -aanbieders en externe dienstverleners.

Kosteloos beschikbaar.

Dankzij een overeenkomst tussen het ministerie van VWS en NEN zijn de normen NEN 7510, NEN 7512 en NEN 7513 kosteloos beschikbaar.
Om de normen eenvoudig te kunnen lezen en doorzoeken, is er een overzichtelijk online platform ontwikkeld. Dit is gratis toegankelijk via www.werkenmetnen7510.nl.

Meer informatie.

Voor meer inhoudelijke informatie over NEN 7513, kijk op www.nen.nl/nen7510 of neem contact op met Kars Jansen, consultant Zorg & Welzijn, telefoon 015 2 690 318 of e-mail zw@nen.nl.







ARTIKEL: SZW ONDERZOEKT GRENZEN BIJSTANDCONTROLE.
bron: Redactioneel/BinnenlandsBestuur/ANP door: Ton van Vugt.

Het ministerie van Sociale Zaken onderzoekt of de wet meer duidelijkheid moet geven over de vraag wanneer bijstandsgerechtigden die worden verdacht van fraude gefilmd mogen worden.

Aanleiding daartoe zijn uitspraken van de rechter. Zo oordeelde de Centrale Raad van Beroep de afgelopen jaren in meerdere zaken dat de inzet van camera's voor bijstandcontrole te ver ging.

Verregaande opsporingsmiddelen.

De Volkskrant beschreef zaterdag diverse casussen van bijstandsgerechtigden die met verregaande opsporingsmiddelen werden gevolgd door controleurs van sociale diensten, van verborgen camera's tot GPS. Zulke middelen worden bijvoorbeeld ingezet om te controleren of iemand samenwoont, terwijl hij heeft doorgegeven alleen te wonen. Deskundigen tonen zich in de krant kritisch over dit soort methodes.

Cameratoezicht.

'Cameratoezicht mag alleen als er geen andere manier is om fraude aan te tonen, het moet proportioneel zijn', zegt een woordvoerster van het ministerie. Sociale Zaken bekijkt vooral of gemeenten, die verantwoordelijk zijn voor de bijstand, meer behoefte aan duidelijkheid hebben. 'Wij zeggen hiermee niet dat de rechtsbescherming niet goed is.'







ARTIKEL: ZIEKE JONGEN KRIJGT TOCH CANNABISOLIE.
bron: Redactioneel/DeTelegraaf/ANP MediaWatch. door: Carlijn de Groot.

De Britse autoriteiten hebben de medicinale cannabisolie vrijgegeven die ze hadden geconfisqueerd van een epileptische jongen. De jongen belandde in het ziekenhuis na verschillende aanvallen. De zaak wakkert de discussie over het medicinaal gebruik van cannabis in Groot-Brittannië aan.

De 12-jarige Billy Caldwell was met zijn moeder naar Canada gereisd om cannabisolie te halen nadat het ministerie van Binnenlandse Zaken zijn arts had gesommeerd te stoppen met het voorschrijven van de olie. Toen ze terugvlogen naar Londen namen douanebeambten hun voorraad in beslag.

De jongen werd vrijdag in het ziekenhuis opgenomen nadat hij verschillende aanvallen had gehad. Zijn moeder zei dat de epileptische aanvallen van haar zoon, die fataal kunnen aflopen, terugkeerden nadat het middel door de douane was geconfisqueerd. Ze vroeg zaterdag aan het ministerie van Binnenlandse Zaken om de medicatie vrij te geven.

„Het medicijn is vrijgegeven door het ministerie en zal bij het ziekenhuis worden afgeleverd” zei een woordvoerder van moeder Charlotte Caldwell in een verklaring aan de media.

Lijst 1.

Het ministerie van Binnenlandse Zaken kon nog geen reactie geven op de opname van Billy in het ziekenhuis. Het had eerder al gezegd dat het meevoelt met zijn benarde situatie, maar dat het de plicht heeft om te verhinderen dat verboden stoffen Groot-Brittannië binnenkomen.

Volgens de Britse wetgeving staat cannabis op lijst 1, wat betekent dat het geen therapeutische waarde heeft. Geneesmiddelen van lijst 1 kunnen worden gebruikt voor onderzoeksdoeleinden en klinische proeven, maar alleen onder licentie van het ministerie van Binnenlandse Zaken.

De Caldwell-familie, die normaal gesproken in Noord-Ierland woont, heeft de steun gekregen van parlementsleden van diverse politieke partijen.







ARTIKEL: BOEK OM HERINNERING ALS-PATIËNT CHRIS LEVEND TE HOUDEN.
bron: Redactioneel/Hart van Nederland. door: Marlies van der Vloot.

In Delft werd onlangs het boek ‘Vechten ALS een leeuw’ gepresenteerd van de inmiddels overleden Chris van Leeuwen. Dat gebeurde in de school waar van Leeuwen directeur van was.

In november 2013 krijgt Chris van Leeuwen de diagnose ALS. Na een donkere periode van intens verdriet besluit hij de strijd aan te gaan met deze ziekte, de openbaarheid op te zoeken en zich tevens in te zetten voor de Tour du ALS. Onder de noemer Project C wil hij de top van de Mont Ventoux bereiken om zo geld in te zamelen voor de Stichting ALS met als motto ‘Samen trappen we ALS de wereld uit!’

Chris begint te schrijven aan een wekelijkse blog, waarin hij vertelt over de vorderingen van Project C maar ook over de rauwe werkelijkheid van lichamelijke aftakeling en mentale worsteling, met een lach en een traan. Zijn blog geeft een goed beeld hoe het is om te leven met ALS. Ook na de beklimming van de Mont Ventoux blijft hij doorschrijven.Vechten ALS een leeuw heeft al deze persoonlijke verhalen van Chris samengebracht. De laatste column schreef Chris twee dagen voor zijn dood.

Chris overleed 16 november 2016 op 48-jarige leeftijd.







ARTIKEL: VEEL MEER OPLEIDINGSPLAATSEN NODIG OM WACHTLIJSTEN AAN TE PAKKEN!
bron: Persbericht/Nederlands Instituut voor Psychologen [NIP]. door: Marlies van der Vloot.

VWS wil de wachtlijstproblematiek in de ggz serieus aanpakken. Maar wijst slechts 760 gz-opleidingsplaatsen toe terwijl de sector er 1.234 aanvraagt! Het NIP wil echt alles uit de kast halen om de wachtlijstproblematiek aan te pakken, maar dan hebben we meer plaatsen nodig.

De lange wachttijden in de (curatieve) ggz zijn al een tijd in het nieuws. Het Nederlands Instituut van Psychologen spant zich in om de wachttijden te verkorten. Het grote probleem is dat er te weinig goed opgeleide psychologen (regiebehandelaren) beschikbaar zijn. De wachtlijsten in de zorg kunnen pas effectief worden verminderd als dit tekort structureel wordt aangepakt.

Startende en ervaren psychologen staan te trappelen om aan de slag te gaan als gz-psycholoog. Maar zij mogen niet. Pas met een big-registratie op zak, mogen zij als regiebehandelaar aan de slag.

De oplossing:

• Meer opleidingsplaatsen,

• versneld mensen kwalificeren door een evc-traject,

• verruiming van het kwaliteitsstatuut met nieuwe regiebehandelaren en

• het veel beter benutten van nieuw talent dat de arbeidsmarkt op stroomt.

Dat is nodig om het wachttijdenprobleem structureel te kunnen oplossen!

Het NIP trekt al tijden aan de bel bij de minister, staatssecretaris, verzekeraars, brancheverenigingen en professionals.

Veel te weinig.

TOP opleidingsplaatsen bericht vandaag in hun nieuwsbrief dat de ggz 150 extra opleidingsplaatsen tegemoet kan zien. Een druppel op de gloeiende plaat. VWS wijst 760 plaatsen toe terwijl er 1.234 plaatsen zijn aangevraagd. De extra plaatsen zijn een kleine stap in de richting, maar we hebben veel meer nodig om de wachtlijstproblematiek op te lossen. Ook de ouderenzorg, revalidatie en gehandicaptenzorg staat te springen om extra plaatsen.

Wat de oplossing wel is? Bekijk de actie www.psynip.nl/NIPinactie. We willen aan de slag!







ARTIKEL: 14.000 COLLECTANTEN DE STRAAT OP VOOR 2 MILJOEN BUIKPATIËNTEN.
bron: Persbericht/Maag Lever Darm Stichting. door: Ton van Vugt.

Deze week gaan ruim 14.000 collectanten van de Maag Lever Darm Stichting (MLDS) langs de deuren. Leven met een vaak onzichtbare maag-, darm- of leveraandoening kan veel impact hebben op het dagelijks leven. Het ingezamelde geld besteedt de MLDS aan wetenschappelijk onderzoek en voorlichting, zodat we ziekten sneller kunnen opsporen en behandelen.

Veel Nederlanders kampen met een ziekte of aandoening in een van de spijsverteringsorganen. Het gaat om ongemakkelijke ziekten als het Prikkelbare Darm Syndroom (PDS) of coeliakie (glutenallergie) die dagelijks de kwaliteit van leven beïnvloeden, maar ook om dodelijke ziekten als darmkanker of alvleesklierkanker.

Net op tijd.

Stel je voor: je bent 30 jaar en je krijgt plotseling last van enorme buikpijn. Zo erg dat je de trap niet meer op kunt en 's nachts beneden op de bank slaapt. Na een bezoek aan de huisarts word je opgenomen in het ziekenhuis en blijkt dat je geen twee weken later had moeten komen. Een zeer onrustige poliep, die zich aan het ontwikkelen is tot darmkanker, kan nét op tijd worden weggehaald. Het overkwam Linda, moeder van twee jonge kinderen. Sindsdien kijkt Linda elke dag achterom na een toiletbezoek. De onzekerheid blijft. Wat als het terugkomt?

Mijn lijf kón niet meer.

Of neem het verhaal van Magdaleen, 34 jaar, die altijd kerngezond was. Twee jaar geleden sloeg het noodlot toe: intense buikpijn en veel bloedverlies bij de ontlasting. Magdaleen: "Ik schrok enorm en ben gelijk naar de huisarts gegaan. Daar kreeg ik diarreeremmers in de hoop dat het wel weg zou trekken. Dat gebeurde niet: 2,5 week later belandde ik op de spoedeisende hulp. Mijn lijf kón niet meer; ik had bloedarmoede en was uitgedroogd. Ik bleek colitis ulcerosa te hebben, een chronische darmontstekingsziekte. Het medicijn in het ziekenhuis sloeg niet aan, het ging van kwaad tot erger. Uiteindelijk werd een medicijn gevonden dat werkte. Ik krijg nu elke zes weken een infuus."

Collecte.

Voor deze en 2 miljoen andere buikpatiënten collecteren 14.000 vrijwilligers van de MLDS van 18 tot en met 23 juni. De Maag Lever Darm Stichting hoopt op de nodige steun.

Over de Maag Lever Darm Stichting.

Nederland kent 2 miljoen buikpatiënten. De Maag Lever darm Stichting (MLDS) wil spijsverteringsziekten voorkomen en bestrijden, en de kwaliteit van leven van patiënten verbeteren. De MLDS helpt mensen hun buik gezond te houden. We stimuleren een gezonde levensstijl en maken vroeg opsporing van spijsverteringsziekten mogelijk. Zo helpen we mensen regie te nemen over hun buikgezondheid en redden we levens. Onze droom is: een gezonde buik voor iedereen!







ARTIKEL: KOFFIEOCHTEND HELPT NIET TEGEN EENZAAMHEID.
bron: Redactioneel/ANBO. door: Carlijn de Groot.

Eenzaamheid is complex en kent veel verschillende oorzaken. Koffieochtenden of eenmalige activiteiten helpen mede daarom ook niet. Dat zegt het Sociaal en Cultureel Planbureau in een nieuwe studie onder 5.000 mensen.

In de periode van 1996 tot 2016 daalde de gemiddelde eenzaamheid van mensen van 55 jaar en ouder. Dat komt onder meer omdat ouderen vaker een partner hebben, een groter en diverser netwerk en een groter gevoel van regie over het leven in vergelijking met twintig jaar geleden, zo zegt het SCP. Tegelijkertijd groeit de oudere bevolking en daarom zijn er in 2016 meer ouderen eenzaam dan in 1996. Eenzaamheid komt voort uit het verlies van een partner, vrienden of familie, waardoor het sociale netwerk afneemt. Ook is het lastig om controle en regie te verliezen en afhankelijk te worden van professionele zorg en ondersteuning. Volgens het SCP spelen gezondheidsverlies en verlies van inkomen een beperkte rol bij de toename van eenzaamheid.

Eenzaamheid oplossen geen 'one size fits all'.

ANBO is heel blij met deze studie. "We waarschuwen al een tijdje voor het frame dat veel ouderen per definitie eenzaam zijn, en dat eenzaamheid een koe is, die gewoon bij de horens gevat moet worden. Eenzaamheid kent vele gradaties, en het SCP bevestigt dat mensen die alleen zijn niet per se ongelukkig zijn. We hebben de minister geadviseerd om ten eerste te investeren in het voorkómen van eenzaamheid, door het sociale netwerk van mensen te vergroten. Bovendien is een échte aanpak van problematische eenzaamheid gebaat bij het vergroten van de sociale vaardigheden en het doorbreken van negativiteit. Professionals zijn daarvoor onontbeerlijk. Ten slotte pleit ANBO voor investeringen in nieuwe woonvormen, zodat mensen ook gezamenlijk kunnen wonen en leven als ze dat willen. Denk aan verschillende soorten van collectief wonen en nieuwe vormen van verpleeg(huis)zorg, die op kleine schaal al bestaan", zo zegt ANBO-bestuurder Liane den Haan. ANBO werkte de aanbevelingen uit in een eigen bewerking van het 'pact voor ouderenzorg', van minister De Jonge van Volksgezondheid.

Bovendien investeert ANBO zelf in de startup Maak een Praatje, dat mensen op basis van interesses aan elkaar verbindt.

Wonen, werken, welzijn, leren en zorg.

Vanuit de visie ‘En we leven nog lang en gelukkig’ kijkt ANBO naar wonen, werken, welzijn, leren en zorg. Den Haan: “We streven naar een andere perceptie van ouder worden, want de meeste mensen voelen zich niet ‘oud’, maar kiezen hun pad op basis van hun interesses en mogelijkheden. Natuurlijk zien wij ook dagelijks voorbeelden van hoe het leven minder leuk kan worden als je ouder wordt. Maar het geldt niet voor iedereen en belangrijker: het definieert mensen niet. Ga uit van de veerkracht van mensen en help hen hun onmogelijkheden zélf op te lossen. Daar helpen we de minister graag bij”. ANBO wil de beeldvorming rond ouder worden positief te kantelen en, gezien de stijgende levensverwachting, praten over de nieuwe werkelijkheid van een ouder wordende samenleving met betrekking tot werken, wonen, welzijn en zorg.







ARTIKEL: INFO OP VOEDSELETIKET KLOPT VAAK NIET.
bron: Redactioneel/Telegraaf/ANP. door: Marlies van der Vloot.

Er moeten betere Europese richtlijnen komen voor waarschuwingen op voedseletiketten. Hiervoor pleiten onderzoekers van het UMC Utrecht en TNO naar aanleiding van hun onderzoek onder mensen met een voedselallergie die door onduidelijke waarschuwingen op voedseletiketten regelmatig een allergische reactie krijgen.

In totaal 157 mensen met een voedselallergie werden een jaar lang gevolgd. Bijna de helft, 46 procent, kreeg in die periode door verkeerde of onvolledige waarschuwingen op voedseletiketten één of meerdere allergische reacties. Zes belandden hierdoor op de spoedeisende hulp.

Uit de analyses bleek dat in de helft van de producten waarop helemaal geen waarschuwing stond toch allergenen zoals melk, ei, pinda of hazelnoot zaten. In producten waarop wel een allergenenwaarschuwing stond, klopte deze niet altijd met wat in het product gevonden werd. „Dit onderzoek laat voor het eerst zien dat de onduidelijke allergiewaarschuwingen ook daadwerkelijk tot een groot aantal allergische reacties leiden. Mensen weten gewoon niet waar ze aan toe zijn en negeren dus ook regelmatig de etiketten omdat ze er niet van op aan kunnen”, zegt TNO-onderzoekster Marty Blom.







ARTIKEL: MAG JE PROBLEEMLOOS MEDICIJNEN MEENEMEN IN HET VLIEGTUIG?
bron: Redactioneel/Radar [AVROTROS]. door: Ton van Vugt.

Je vliegt na je vakantie naar huis en, omdat je de longziekte COPD hebt, heb je zuurstof aangevraagd voor tijdens de vlucht. Vliegmaatschappij Transavia weigert die echter te geven tot na het opstijgen, terwijl je doktersverklaring zegt dat je het de hele vlucht nodig hebt. Waarom wordt dat geweigerd?

José en Nico Staneke boeken bij TUI een vakantie naar Portugal. Nico heeft de longziekte COPD en daarom heeft hij zuurstof nodig tijdens zijn vliegreis. Aangezien een mobiel zuurstofapparaat ruim vierduizend euro kost, regelt het gezin de zuurstof bij de boeking. Dat kost 150 euro. Nico heeft een doktersverklaring waarin staat dat hij de gehele vlucht die zuurstof nodig heeft. Transavia voert de vlucht naar Faro uit en bevestigt de aanwezigheid van zuurstof.

Geen zuurstof tot na opstijgen.

De heenvlucht verloopt prima. Nico kan zonder problemen de gehele vlucht gebruik maken van de zuurstof. De problemen beginnen echter bij de terugvlucht. Eenmaal aan boord krijgt Nico te horen dat hij pas na het opstijgen de zuurstof krijgt. Daar is hij het niet mee eens. Dit zou uit veiligheidsoverwegingen zijn. Er ontstaat een woordenwisseling waarbij hij dingen zegt die hij achteraf niet had moeten zeggen. Hij biedt z'n excuses aan, nog in het vliegtuig.

Van boord gezet.

Uiteindelijk blijken de gevolgen van de woordenwisseling groot te zijn, want beiden worden van boord gezet. Nico en José worden vervolgens aan hun lot overgelaten, want ze moeten zelf een nieuwe terugvlucht, hotel en taxi regelen. Dat brengt 486 euro aan extra kosten met zich mee. De enige mogelijkheid om terug te vliegen is een dag later met TAP Air Portugal via Lissabon in plaats van een rechtstreekse Transaviavlucht. Het is niet meer te doen voor TAP om op zo'n korte termijn nog zuurstof te regelen, dus vliegt het stel zonder zuurstof terug. Nico is er erg ziek van geworden en moet meer medicijnen slikken.

Norbert Cappetti van Transavia reageert dat omwille van veiligheidsoverwegingen per vlucht besloten wordt wanneer iemand z'n zuurstof krijgt. Dat kan dus direct zijn, of na het opstijgen. Wanneer de vliegveiligheid in het gedrang komt kan een gezagvoerder besluiten mensen van boord te zetten.

Waar heb je dan recht op?

Advocaat Caspar Janssens van Kneppelhout & Korthals Advocaten legt uit dat het voor Nico van tevoren duidelijk moest zijn wat de regels zijn. Janssens vindt dat Transavia de mensen dan ook niet zomaar aan hun lot had moeten overlaten. 'Als luchtvaartmaatschappij heb je te zorgen voor zwakkere passagiers en die zet je niet uit het vliegtuig.' Janssens vindt dat de daaruit voortvloeiende kosten, 486 euro plus 75 euro voor de ongebruikte zuurstof, voor rekening zijn van Transavia. 'De onduidelijkheid over het beleid ligt bij Transavia. Die hadden bij de boeking, toen het zuurstof werd besteld, al duidelijk moeten maken wat de voorwaarden voor gebruik daarvan zijn. Dat hebben ze niet gedaan en dat is Transavia te verwijten.' Op de heenvlucht kon Nico de hele vlucht gebruik maken van zuurstof. Terug ineens niet meer.

Wat zijn de gevaren om zonder zuurstof te vliegen?

Die vraag stelde de redactie aan het Longfonds. Een woordvoerder zegt dat de zuurstofspanning aan boord lager is dan op zeeniveau. 'Mensen die een longziekte hebben kunnen meer benauwd zijn. Voor de meeste mensen met een longziekte is vliegen geen probleem. Als mensen dagelijks zuurstof gebruiken, zal dat in het vliegtuig ook moeten. Klachten tijdens de vlucht kunnen zijn: kortademigheid, hoofdpijn, duizeligheid en hoesten.' Het Longfonds adviseert om voor boeking te overleggen met je eigen longarts welke maatregelen je moet nemen.

Transavia compenseert de schade.

José dient een klacht in bij Transavia, maar krijgt nooit een reactie. Norbert Cappetti van Transavia legt uit dat dat komt doordat een medewerker per ongeluk de status van de klacht op 'afgehandeld' heeft gezet. Transavia biedt daarvoor z'n excuses aan. Daarnaast zal de luchtvaartmaatschappij alle gemaakte kosten ter waarde van 561 euro compenseren. De familie Staneke is er blij mee en vliegt in september weer met Transavia voor een nieuwe vakantie.

Waar moet je op letten met medicijnen?

Als je permanent medicatie gebruikt is het verstandig om een medische verklaring, een fit-to-fly-verklaring, aan te vragen bij je huisarts of behandelend arts. Die kan je dan ook vertellen of je extra maatregelen moet nemen. Voor mensen die bijvoorbeeld insuline moeten spuiten kan een verzoek ingediend worden bij de luchtvaartmaatschappij om deze gekoeld te bewaren. Transavia adviseert om deze te bewaren in een koelzak of vacuumflacon, aangezien zij geen koelmogelijkheid aan boord hebben. Als je een mobiele zuurstofpomp wil meenemen aan boord zal deze aan specifieke eisen moeten voldoen. Elke luchtvaartmaatschappij heeft online gepubliceerd welke apparaten zijn goedgekeurd.

Daarnaast zijn er ook mensen die gebruik maken van opiaten, dat zijn medicijnen die vallen onder de Opiumwet. Een voorbeeld daarvan is ADHD-medicatie. Daar heb je speciale verklaringen voor nodig. Radarbezoeker Renzo vertelde dat dat veel gedoe is. Voor elk land moet hij een andere verklaring regelen bij het ministerie van Buitenlandse Zaken. Daar moeten ook weer stempels op worden gezet. Dat brengt veel kosten met zich mee, het varieert volgens Renzo tussen de 85 en 150 euro.







ARTIKEL: HN-INFOPUNT: WAT MOET IK DOEN VOOR IK GA VLIEGEN MET MIJN ROLSTOEL?
Dagelijks een duidelijk antwoord op een gestelde vraag.
Beantwoord door de mederwerkers van ons HN-INFOpunt.

Wij ontvingen de volgende vraag:

"Komende week ga ik voor het eerst vliegen met mijn rolstoel (en dan bedoel ik natuurlijk met een vliegtuig). Kunt u mij vertellen wat ik allemaal moet doen en regelen?"

Onze HN-informateur antwoord:

Wat je precies moet regelen en hoe je dat moet doen verschilt per luchthaven en luchtvaartmaatschappij. Over het algemeen komt het er op neer je dat je minimaal 48 uur voorafgaand aan de vlucht te melden dat je in een rolstoel zit. Mijn advies is om dit zo snel mogelijk te doen.

De luchtvaartmaatschappij wil in ieder geval weten hoe zwaar je rolstoel is en wat de afmetingen zijn.

Zelf vind ik het handig om te boeken via een reisbureau. Die regelen de aanmelding en dergelijke, Dat scheelt je gewoon een hoop rompslomp. Zeker omdat er geen vaste procedure is en iedere maatschappij zijn eigen formulieren heeft.

Hoe werkt het op luchthaven?

Dat verschilt per luchthaven. Op Schiphol kan je je melden bij de balie van Axxicom nadat je bent ingecheckt. Zij begeleiden je desgewenst naar de gate en zullen je met een speciale rolstoel het vliegtuig in helpen. Meestal hebben luchthavens speciale balies waar je je kunt melden of ze regelen de assistentie bij de gate. Je gaat in ieder geval als eerste het vliegtuig in en als laatste eruit.

Wat gebeurt er met je rolstoel?

Je rolstoel zal zodra jij bent ingestapt ingeladen worden in het ruim van het vliegtuig. Om je rolstoel gemakkelijk terug te vinden labelen ze je rolstoel. Je ziet je rolstoel terug zodra je uit het vliegtuig gehaald wordt.

Wat als je naar de wc moet tijdens de vlucht?

Geen rolstoel? Geen nood. In het geval van KLM zit het zo:

Ieder KLM-toestel heeft een rolstoel aan boord (met
uitzondering van Fokker 70- en Embraer 190-toestellen).
Deze is zo ontworpen dat hij makkelijk door het gangpad
kan. U kunt er gebruik van maken als u naar het toilet gaat
en uiteraard kunt u daarbij rekenen op assistentie van ons
cabinepersoneel.
Het is ons cabinepersoneel echter niet toegestaan u te tillen
of te dragen. U moet u dus zelf vanuit uw vliegtuigstoel in
de rolstoel kunnen verplaatsen en van de rolstoel op het
toilet (en vice versa). Stuit dat voor u op onoverkomelijke
bezwaren, dan dient u een persoonlijke begeleider mee te
nemen. Bron: KLM

Helaas geldt ook hier dat het bij iedere maatschappij anders kan zijn.

Hoe werkt het bij een overstap?

De enige keer dat ik een overstap heb gehad hadden wij twee uur de tijd. Ik kreeg mijn rolstoel terug en werd later volgens de zelfde procedure in het vliegtuig geholpen.

Hoe voelt het voor je wanneer je gescheiden wordt van je rolstoel?

Het voelt vreemd. In mijn geval verlies ik de mogelijkheid om zelfstandig te bepalen waar ik heen ga. Van onafhankelijk naar afhankelijk. Ik hoop altijd maar dat mijn rolstoel nog heel is op de plaats van bestemming.

Heb je nog tips?

haal alle losse onderdelen van je rolstoel.
alles wat los zit kan kwijtraken. In mijn geval neem ik mijn kussen en zijschotjes mee het vliegtuig in.

Zorg dat je wielen herkenbaar zijn.
Je weet nooit of je de enige rolstoeler bent op een vlucht. Ik raad je aan om je wielen te beplakken met plakband of op een andere manier te zorgen dat je ze herkent. Zo kunnen ze nooi per ongeluk de wielen omwisselen met die van een andere rolstoel.

Draag vliegsokken.
Een slechte doorbloeding in je benen? Draag dan sowieso vliegsokken. Deze zorgen voor een betere doorstroming. Probeer daarnaast ook af en toe te verzitten. Zelf probeer ik mijn benen ook zoveel mogelijk te bewegen.

Neem verzorgingsspullen mee.
Het klinkt zo logisch maar doe het! Mocht je normaal niets gebruiken kan het een overweging zijn om een urinaal aan te schaffen. Je kunt van te voren de wc niet even testen dus twijfel je of de transfer wel gaat lukken? Neem geen risico’s.

Label zelf je rolstoel.
Ik vind het een fijn idee om mijn rolstoel te voorzien van een bagagelabel. De luchtvaartmaatschappij labelt je rolstoel ook maar het is weleens voorgekomen dat er een label loslaat. Door je rolstoel te voorzien van een bagagelabel weet je zeker dat je rolstoel niet kwijtraakt.

Vragen, vragen vragen.
Dit is wellicht de allerbelangrijkste tip die ik je mee kan geven. Is iets je onduidelijk? Zit je niet lekker? Vraag om hulp of uitleg. De mensen van de vliegtuigmaatschappij zijn er om jouw vlucht goed te laten verlopen. Ze begrijpen dat vliegen geen dagelijkse kost voor je is.

Conclusie:

Vliegen met een hoeft geen probleem te zijn. Plan je reis goed en controleer welke regels er gelden voor jouw luchtvaartmaatschappij en luchthaven. Het allerbelangrijkste is tijdig communiceren, én vragen bij onduidelijkheden.

Disclaimer: aan deze informatie kunnen geen rechten worden ontleend. Het is gebasseert op persoonlijke ervaring. Neem altijd contact op met de luchthaven en luchtvaartmaatschappij of reisbureau.







ARTIKEL: ONZE LACHAFSLUITING.
Onze dagelijks afsluiting met een lach.
Vandaag ingezonden door M. Dusedrager.

Er lopen twee jongeren op straat.
Zegt de één tegen de ander:
“Mooi weer, hè?”
Zegt de ander:
“Dat weet ik eigenlijk niet,
bwant ik heb hier geen internetverbinding!”











En hiermee zijn we aan het eind gekomen van ons nieuwsoverzicht van vandaag.
Voor meer nieuws gaat u naar www.handicapnieuws.net of volgt u ons op social media.

Morgenvroeg maken we weer een nieuwe update, want je weet het: HandicapNieuws is dagelijks 'uitgsproken' actueel!

Ga naar:
- Maandag.
- Dinsdag.
- Woensdag.
- Donderdag.
- Vrijdag.